مجموعه اشعار خسرو گلسرخی

12,000تومان

خسرو گلسرخی 

به کوشش کاوه گوهرین

 

مجموعه اشعار خسرو گلسرخی
در این مجموعه اشعار خسرو گلسرخی به کوشش کاوه گوهرین جمع آوری شده است.
خسرو گلسرخى «عبدالحسين»، شاعر و نويسندهى مردمى، زادهى دوم بهمن 1322 شمسى در شهر «رشت» است. پدرش «قدير» كارمند عدليه، انسانى آزادانديش و مادرش بانو «شمسالشريعه وحيد» كه در سال 1374 هجرى شمسى، بدرود حيات گفت.
اين چاپ از مجموعه اشعار زندهياد خسرو، چندين شعر نويافته دارد.
اينك خواننده، مجموعهى كامل سرودههاى خسرو گلسرخى را پيش روى دارد. چاپ اين شعرها در روزگار ما، تلاشى است براى شناساندن وجهى ديگر از سيماى ادبيات معاصر ايران و اين بدان معنى نيست كه تمام نوشتهها و سرودههاى خسرو، تهى از هرگونه كاستىاند اما نكتهى بديهى اين است كه آثار سياسى، ادبى بيشتر تأكيد بر پيامى دارند كه در آن مستتر است تا ساخت و تكنيك. و اينگونه است كه بعضى ضعفها و شعارزدگىها در شعرهاى خسرو ره يافته است… ولى كيست كه انكار كند همين آثار، آينهاى زلال براى انعكاس دورهاى از حيات سياسى و فرهنگى مايند؟

توضیحات

گزیده ای از مجموعه اشعار خسرو گلسرخی:

و شکنجه به عناد سیه اش همچو سیه زندان هاش
دمبدم مى فشرد دندان هاش
و طمع هرزه درآ
کرده همه چشمان کور
همچنانى که، حق غیرخورى، گوش کسان ساخته کر
و همه روى جهان کرده سیاه
و تبهکاران مقبول پى سود خود با پیکر اشباع شده
صف بیآراسته اند،
و مددکاران مردود پى سود دگران
با کفى نان به مدد برخاسته اند

در آغاز این کتاب می خوانیم:

پیش سخن

خسرو گلسرخى «عبدالحسین»، شاعر و نویسنده ى مردمى، زادهى دوم بهمن 1322 شمسى در شهر «رشت» است. پدرش «قدیر» کارمند عدلیه، انسانى آزاداندیش و مادرش بانو «شمس الشریعه وحید» که در سال 1374 هجرى شمسى، بدرود حیات گفت زنى فاضله از فرزندان مرحوم علامه شیخ محمد وحید خورگامى بود. مرحوم وحید یک روحانى مبارز و از همرزمان «میرزا کوچک خان جنگلى» بود که در محضر علمایى همچون «آخوند خراسانى» و «آقا ضیاءالدین عراقى» تلمذ کرده بود…
خسرو، در کودکى (حدود 2 سالگى) پدرش را از دست داد و به همین دلیل مادرش، او و برادر نوزادش «فرهاد» را تحت سرپرستى پدربزرگ مادرىاشان علامهى وحید قرار داد.
زندگى و تحصیل در کنار یک روحانى وارسته که از بازماندگان نهضت جنگل بود و شنیدن حکایتهایى از راه و رسم مبارزهى جنگلىها، روح و جان شوریدهى خسرو را با عدالتخواهى آشنا کرد و بعدها ستایش از جنگلىها را در شعرش متجلى ساخت.

پس از وفات مرحوم وحید به سال 1341 ه .ش. خسرو که دوران تحصیل ابتدایى را در مدرسهى «سنایى» و دوران دبیرستان را در مدرسهى «حکیم نظامى» شهر قم به پایان رسانده بود همراه مادر و برادر، راهى تهران شد. روزها کار مىکرد و شبها درس مىخواند و در کنار آن به شعر که اصلىترین مسئلهى ذهنى و ادبىاش بود پرداخت و نیز نقدهایى دربارهى ادبیات معاصر در نشریات آن دوره منتشر کرد. بیشتر نوشتههاى خسرو از حدود سالهاى 1344 در نشریاتى چون اطلاعات، کیهان، آیندگان، نگین، بازار رشت، فردوسى، پرچم خاورمیانه، بررسى کتاب، گزارش کتاب، و جُنگهایى ادبى از جمله صدا (خرمآباد)، سهند (تبریز) چاپار، نمونه، فصلهاى سبز، پویا و امسال چاپ شدهاند.
خسرو زبان فرانسه را از دایىاش (على وحید) آموخت و از همین زبان مبادرت به ترجمهى آثارى کرد که مهمترین آن مقالهاى از «لوسین گلدمن»، نظریهپرداز رومانیایىالاصل فرانسوى بود که در جُنگ چاپار منتشر شد و براى نخستین بار وى را به جامعهى ادبى ایران شناساند. به سال 1348 ه .ش. با خانم «عاطفه گرگین» شاعر و مترجم ازدواج کرد که حاصل این زندگى فرزندى بهنام «دامون» است که هماکنون مردى است با تحصیلات دانشگاهى در رشتهى جامعهشناسى از دانشگاه پاریس…
گردآورى و تدوین مجموعهى کامل مقالات و نقدها و مصاحبهها و اشعار او نیز تلاشى بود تا اینکه سیماى ادبى او بیشتر نمایانده شود. گو اینکه آثار ادبى خسرو نیز به دلیل جان و فکر شیفته و آرمانگراى او، همچون آینهاى اوضاع سیاسى و اجتماعى و فرهنگى روزگارش را بازمى تابد.
در تاریخ ادبیات ایران، شعر اجتماعى و سیاسى، همواره مخاطبان خود را داشته است. حبسیههاى مسعود سلمان و بعضى قصاید خاقانى از جمله قصیدهى ترساییه و آثار مولوى، حافظ، سعدى و چهرهى شگفت ادبى قرن هشتم «عبید زاکانى» با اینکه زمینهى طنز و هزل را براى افشاى صاحبان زور و زر و تزویر برگزیده، نمونههایى از ادبیات سیاسى و اجتماعى فرهنگ ایران هستند. در روزگارى نزدیکتر به ما، ادبیات دوران انقلاب مشروطه و پس از آن، چهرههاى درخشانى همچون «ایرج میرزا»، «عارف قزوینى»، «بهار»، «دهخدا»، «فرخى یزدى»، «نسیم شمال»، «میرزاده عشقى»، و سرانجام «نیمایوشیج» را دارد.
نیما، با ایجاد دگرگونى در ساخت و محتواى شعر سنتى، بهواقع شعر اجتماعى و سیاسى ایران را هویتى دیگر بخشید و ابزارى به دست شاعران پس از خود سپرد تا اینکه بتوانند دلآسودهتر به جهان پیرامون خود بنگرند، حاصل مبارک این تجدد و نوگرایى، ظهور بزرگانى همچون اخوان ثالث، شاملو، فروغ و کسرایى در شعر معاصر بود که وامدار مکتب شعر نیمایى بودند…
گلسرخى، با عنایت به پیشینهى درخشان ادبیات ایران، لزوم نوگرایى در شعر و دیدگاههاى نیما را در بعضى نوشتههایش تبیین کرد که از
اساسىترین مقالات او نوگرایى و حقیقت خاکى براى دسترسى خواننده بدان، در ابتداى مجموعهى کامل شعرهاى وى درج مىشود تا قبل از خوانش سرودهها، خواننده را با دیدگاه و نوع نگرش او به شعر نیمایى، آشنا سازد.
خسرو بهعنوان شاعر و منتقد، در دوران فعالیت ادبىاش، هرگز در دام موجسازان حرفهاى و تفننگرایان در ادبیات نیفتاد و همواره به واژهها و کلمات بهعنوان ابزارى مقدس براى آگاهى مخاطب نگریست و همین مسئله سبب گردید که بعضى متشاعران با او از در ستیز درآیند و به انکار او بکوشند.
حکومت سفاک پهلوى و ساواک نیز با پروندهسازى و دستگیرى جمعى از هنرمندان و روشنفکران بر آن شد که صداى این شاعر مردمى را
خاموش کند، اما دفاعیات شجاعانهى او و همرزمش کرامت دانشیان، این نمایش رسوا را با شکستى بزرگ مواجه کرد و دستگاه تبلیغاتى حکومت را به هزیمت واداشت.
در سحرگاه 29 بهمن 1352 گلولهى دژخیمان بر سینهى ستبر این دو فرزند مردم نشست. آنان شقایقى با داغ زاده بودند.

ه ه

اینک خواننده، مجموعهى کامل سرودههاى خسرو گلسرخى را پیش روى دارد. چاپ این شعرها در روزگار ما، تلاشى است براى شناساندن وجهى
دیگر از سیماى ادبیات معاصر ایران و این بدان معنى نیست که تمام نوشتهها و سرودههاى خسرو، تهى از هرگونه کاستىاند اما نکتهى بدیهى این است که آثار سیاسى، ادبى بیشتر تأکید بر پیامى دارند که در آن مستتر است تا ساخت و تکنیک. و اینگونه است که بعضى ضعفها و شعارزدگىها در شعرهاى خسرو ره یافته است… ولى کیست که انکار کند همین آثار، آینهاى زلال براى انعکاس دورهاى از حیات سیاسى و فرهنگى مایند؟
این چاپ از مجموعه اشعار زندهیاد خسرو، چندین شعر نویافته دارد که دسترسى بدانها را مدیون لطف و یاورى خانم «صبحى» که پدر ایشان از دوستان دوران نوجوانى خسرو بوده است و نیز کریم رجبزاده «شاعر» و رضا علىپور متعلّم «سینماگر» هستم. سپاس بر آنان.
مىماند یاد و سپاسى همیشگى از دو یار دیگر، نخست رضا نوزاد که روز و روزگارش خوش و دراز باد و محمدتقى صالحپور که دیگر نیست لیک یادش با ماست و بىاو سخت تنهاییم و همچنان دوره مىکنیم روز را و هنوز را…
کاوه گوهرین
تهران / بهمن 1389

توضیحات تکمیلی

وزن 530 g
ابعاد 18.5 x 14.5 cm
پدیدآورندگان

,

SKU

94022

نوبت چاپ

شابک

978-964-351-685-7

قطع

تعداد صفحه

271

سال چاپ

موضوع

تعداد مجلد

وزن

530

دیدگاهها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین نفری باشید که دیدگاهی را ارسال می کنید برای “مجموعه اشعار خسرو گلسرخی”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Pin It on Pinterest

Share This