مجموعه اشعار حمید مصدق – پالتویی

40,000تومان

حمید مصدق

مجموعه اشعار

مجموعه باران

شعر معاصر ایران، از مشروطیت تا امروز

 

باز باران ، با ترانه
     باگهرهای فراوان
    می خورد بر بام خانه …»  ☔
🔵   « موسسه ی انتشارات نگاه » ، در چهل و چهارمین سال تلاش هایش برای پدید آوردن هوایی تازه در عرصه  ادبیات معاصر ایران ، در ابتکاری تازه همت به انتشار  آثار مطرح ترین شاعران امروز ایران در مجموعه ای نفیس و خوش چاپ، در قطع زیبا و خوشدست پالتویی با عنوان « باران » نموده که در برگ برگ این آثار ماندگار تازگی و طراوت ادبیات معاصر را می توان احساس کرد.
موسسه ی انتشارات نگاه قصد آن دارد که برای دسترسی آسان دوستداران شعر معاصر ایران به ویژه جوانان ، این آثار جاودانه را به آسانترین روش ، از طریق سایت موسسه عرضه بدارد و
تقدیم نسل مستعد و علاقمندان ادبیات معاصر نماید.
امید آنکه این خدمت و تلاش فرهنگی موسسه ی انتشارات نگاه ، بر لوح دل فرهنگدوستان این سرزمین اهورایی نقش بندد…
« پس از باران،
آنک ستارگان می درخشند
وشن روشن ! »

توضیحات

گزیده‌ای از کتاب مجموعه اشعار حمید مصدق:

 

در آغاز کتاب مجموعه اشعار حمید مصدق، می‌خوانیم:

 

فهرست

 

درفش کاویان         15

مقدمه شاهنامه ابومنصورى       17

درآمد       19

منظومه درفش کاویان             23

 

آبى، خاکسترى، سیاه            53

درآمد       55

قصیده آبى، خاکسترى، سیاه      57

 

در رهگذار باد        91

درآمد       93

1ـ گیرم که آب رفته به جوى آید           97

 

2ـ من با بطالت پدرم هرگز بیعت نمى‌کنم   143

3ـ با خویشتن نشستن در خویشتن شکستن           177

4ـ آیا چه کس تو را، از مهربان شدن…     203

5ـ اى کاش شوکران،…            239

 

از جدایى‌ها            259

دفتر نخست             261

درآمد       263

اشعار 1 تا  20         265

دفتر دوم    317

درآمد       319

اشعار 21 تا  37       321

 

سال‌هاى صبورى     375

دفتر اول: چشمه عشق            377

شعر عشق   381

غزلواره      382

رشک نوبهار           386

حسادت     390

شاه بیت     394

پیوند جاودان           395

لبخندِ دَره   396

حیرت       399

درویش درد اندیش    400

هرگز        403

تمنا          404

تک‌درخت              405

این هم روایتى است   408

شبى بر ساحل زنده‌رود            411

برخورد      413

افسوس     415

شکست غرور          416

زیر خاکستر            417

خواب خوب           421

افسانه مردم             424

خون و جنون           426

از این‌جا تا مصیبت    427

خورشید خاک         430

آفتاب و ذرّه            434

تصویر در قصیده       436

آرزوى نقشْ بر آب    438

چهل سالگى            441

بهار غریب              444

ترانه خوان عشق       448

اسیر صبح  بناگوش   450

سنگ صبور            452

باغبان       454

مرمر بلند اندام         455

روح سیاوش           457

صدر جهان             459

امید وفا     461

آتش عشق             463

غزل         465

لن‌ترانى      467

سپاهِ دِرم    469

از جدایى‌ها             471

بى‌تو، با تو              473

 

دفتر دوم: اشارات      475

آخرین تیر              478

آرزو        480

قدرت و قلم            481

شیر سنگى              484

نفس سوخته تاکستان              487

گِرد و گردو             489

جوان جنگجوى ایل   492

ارزش انسان            495

خودشکن   497

مرگِ برگ              499

در میخانه   501

مردان حادثه، دریانوردها         503

انتظار       506

معجزه ایمان            509

ارمغان شب             512

چشم بر راه             515

تکدّى       517

رُخصت آواز           518

رهگذر با من گفت     519

در کنار زنده‌رود        522

مرگ شهزاده            527

ناباور        529

حرف آخر              531

تشنه خون              532

شکست سکوت        535

ایمان به بازگشت      536

توقع         537

غرورى‌ست در من     539

عزم ویرانى             542

تصویر       543

پایدار       544

 

منظومه هستى  1ـ برون شد      545

2ـ آفرینش       550

یادنامه شهیدان         557

رهنورد آزادگى        559

مثنوى       561

دشت ارغوان           566

او را رها کنید          568

زندانى       569

تشویش     571

خاموشى    573

رهایى       575

پیراستن     577

رها ز شاخه            578

 

شیر سرخ   851

شیر سرخ   583

پشمینه‌پوش ِ یوش     585

حرکت و برکت         587

نوشیدن مُدام            588

هنوز هم    591

خورشیدِ بى‌کسوف     592

شعر و خشم و شرم    595

شُکوهِ عشق             597

جامِ جم     601

بیا، بیا، که هنوز…      602

چه بگویم؟!             605

جهانِ گذران            607

نقش جاودان           608

بهارى در خزان        611

اشکِ شب   613

رسته از رسوایى        615

سوگندها    617

آشتى        619

رنجه از خویش        620

عشق دیرینه            622

کرکسانِ کویرى         625

آینه بى‌تصویر           626

باده وحدت             628

تبرِ حادثه   632

در عین ناامیدى        635

اَبَر رندِ آفاق            636

جنونى کو؟              639

اندوه باغبان            643

حسادت     645

حُبِ وطن   646

دانه شن     649

بیهودگى     652

ستاره در برکه          653

قلم          656

از ما به مهربانى یاد آرید          657

اسطوره سیاوُش        661

عصاى معجزه           664

رشک بر آینه           665

انتظار       668

دریانورد    671

شهاب و اشک          674

حاصل عمر             676

بوسه سرد   680

گرگ‌ـ بَره   684

تا بارگاهِ قدس خِرد، بارگاه توس            688

کارندگان باد            697

لبخند مهربانى           698

کُردُبا         700

هنگامِ شیون            702

رها  ز ما  و  من       705

پرهیز از آینه           707

خاطره کودکى          708

شعر آتش   712

رقصِ آتش             714

زیور  از  زر            717

نیماى غزل              720

دعا به جان مدعى      723

سرو  کاشمر            725

تکرار تیرگى            727

نشان تو در شعر        729

تمنا          731

دلبسته خاک            732

پرواز  روح             734

سیل         736

پرواز  ایکار            739

غزل         741

قتل نفس    743

اما تو!!      744

الا  یا  ایها الساقى!    745

تا ابدیت    748

همدلى       749

توسن خیال             750

هم بیم  هم امید        752

یادِ آن صدا             756

قافیه آخرین شعر      759

 

 

درفش کاویان

 

چاپ اول

 1341

 

… و چیزها اندر این نامه بیاید

که سهمگین نماید

و این نیکوست

چون مغز او بدانى

تو را درست گردد و دلپذیر آید…

چون ماران که از دوش ضحاک برآمدند

 

این همه درست آید

       ـ به نزدیک دانایان و بخردان

     ـ به معنى،

و آن که دشمن دانش بود

این را زشت گرداند

و اندر جهان شگفتى فراوان است.

                از مقدمه

«شاهنامه ابومنصورى»

 

 

درآمد

 

 

شبى آرام چون دریاى بى‌جنبشسکونِ ساکتِ سنگینِ سردِ شب

مرا در قعر این گرداب بى‌پایاب مى‌گیرد

دو چشم خسته‌ام را خواب مى‌گیرد

 

من اما دیگر از هر خواب بیزارم

حرامم باد خواب و راحت و شادى

حرامم باد آسایش

من امشب باز بیدارم

 

میان خواب و بیدارى

سمند خاطراتم پاى مى‌کوبد

به سوى روزگار کودکى

ـ دوران شور و شادمانى‌ها

خوشا آن روزگار کامرانى‌ها

 

به چشمم نقش مى‌بندد

زمانى دور همچون هاله ابهام ناپیدا

در آن رؤیا

به چشمم کودکى آسوده خوابیده‌ست در بستر

 

منم آن کودک آسوده و آرام

تهى دل از غم ایام

ز مهر افکنده سایه بر سر من مام

 

در آن دوران

نه دل پرکین

نه من غمگین،

نه شهر این‌گونه دشمنکام

دریغ از کودکى

ـ آن دوره آرامش و شادى

دریغ از روزگار خوب آزادى

سرآمد روزگار کودکى

ـ اینک در این دوران

ـ در این وادى

نه دیگر مام

نه شهر آرام

دگر هر آشنا بیگانه شد با آشناى خویش

و من بى‌مام تنها مانده در دشوارى ایام

 

«تو اما مادر من مادر ناکام!

«دلت خرم

ـ روانت شاد

«که من دست نیازى سوى کس

ـ هرگز نخواهم بُرد

«و جز روح تو

ـ این روح ز بند آزاد

«مرا دیگر پناهى نیست

ـ دیگر تکیه‌گاهى نیست

 

نبودم این چنین تنها

و مادر در دل شب‌ها

برایم داستان مى‌گفت

برایم داستان از روزگار باستان مى‌گفت

 

و من خاموش

سراپا گوش

و با چشمان خواب‌آلود در پیکار

نگه بیدار و گوش جان بر آن گفتار

 

در آن شب مادر من داستان کاوه را مى‌گفت

در آن شب داستانِ کاوه،

آن آهنگر آزاده را مى‌گفت

 

 

 

 1

 

زمانى دور

در ایرانشهرهمه در بیم

نفس در تنگناى سینه‌ها محبوس

همه خاموش

 

و هر فریاد در زنجیر

و پاى آرزو در بند

هزار آهنگ و آواى خروشان بود و شب خاموش

فضاى سینه از فریادها پُر بود و لب خاموش

و بادِ سرد

ـ چونان کولى ولگرد

به هر خانه، به هر کاشانه سر مى‌کرد

و با خشمى خروشان

شعله روشنگر اندیشه را

ـ مى‌کُشت

شب تاریک را تاریک‌تر مى‌کرد

 

نه کس بیدار

نه کس را قدرت گفتار

همه در خواب

همه خاموش

 

به کاخ اندر

که گرداگرد آن را برج و بارو

ـ تا دل این قیرگون دریاى وارون بود

نشسته اَژدهاک دیوخو

بر روى تخت خویشتن هشیار

مبادا کس شود بیدار

لبانش تشنه خون بود

 

نمانده دور

ز چشم و گوش او پنهان‌ترین جنبش

لبش را مى‌فشرد آهسته با دندان

غمین، پژمان

چنین با خویشتن نجواى گنگى داشت :

«جز اینم آرزویى نیست

«که ریزم زیر تیغ خویش خون مردمانِ

هفت کشور را

 

ولیکن برنمى‌آورد هرگز آرزویش را

اَرَدْویسور آناهیتا

که نیک است او

که پاک است او

که در نفرت ز خوى اَژدهاک است او

 

در آن دوران

در ایرانشهر

همه روزش چو شب‌ها تار

همه شب‌ها ز غم سرشار

 

نه در روزش امیدى بود

نه شامش را سحرگاه سپیدى بود

نه یک دل در تمام شهر شادان بود

 

خوراک صبح و ظهر و شام مارانِ دو کتفِ اَژدهاکِ پیر

مدام از مغز سرهاى جوانان

ـ این جوانمردانِ ایران بود

جوانان را به سر شورى است توفان‌زا

امید زندگى در دل

ز بند بندگى بیزار

و این را اَژدهاک پیر مى‌دانست

از این‌رو بیشتر بیم و هراسش از جوانان بود

 

 

توضیحات تکمیلی

وزن 820 g
ابعاد 22 x 13 cm
پدیدآورندگان

نوع جلد

نوبت چاپ

SKU

9833

شابک

978-600-376-164-3

قطع

تعداد صفحه

772

سال چاپ

موضوع

تعداد مجلد

وزن

820

دیدگاهها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین نفری باشید که دیدگاهی را ارسال می کنید برای “مجموعه اشعار حمید مصدق – پالتویی”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Pin It on Pinterest

Share This